Organische zuren zijn organische verbindingen met een zure eigenschap. Het meest voorkomende organische zuur is het carbonzuur, dat zijn zuurheid ontleent aan de carboxylgroep. Calciummethoxide en azijnzuur zijn allemaal organische zuren. Organische zuren kunnen met alcoholen reageren en daarbij esters vormen.

De rol van organische zuren in aquatische producten:

1. Verminder de toxiciteit van zware metalen, zet moleculaire ammoniak om in aquacultuurwater en verlaag de toxiciteit van giftige ammoniak.

2. Organisch zuur kan olievervuiling verwijderen. Er bevindt zich een oliefilm in de kweekvijver, dus organisch zuur kan worden gebruikt.

3. Organische zuren kunnen de pH-waarde van water reguleren en het water in evenwicht brengen.

4. Het kan de viscositeit van het water verlagen, organisch materiaal afbreken door middel van flocculatie en complexering, en de oppervlaktespanning van het water verhogen.

5. Organische zuren bevatten een groot aantal oppervlakteactieve stoffen, die zware metalen kunnen binden, snel kunnen ontgiften, de oppervlaktespanning in het water kunnen verlagen, de zuurstof in de lucht snel in het water kunnen oplossen, het zuurstofgehalte in het water kunnen verbeteren en de drijfhoogte kunnen reguleren.

Misverstand over het gebruik van organische zuren:

1. Wanneer het nitrietgehalte in de vijver de norm overschrijdt, zal het gebruik van organisch zuur de pH verlagen en de toxiciteit van nitriet verhogen.

2. Het kan niet samen met natriumthiosulfaat worden gebruikt. Natriumthiosulfaat reageert met zuur en produceert zwaveldioxide en elementaire zwavel, wat schadelijk is voor de kweekvariëteiten.

3. Het kan niet samen met natriumhumaat worden gebruikt. Natriumhumaat is zwak alkalisch. Het effect zal sterk verminderd worden als ze samen worden gebruikt.

Factoren die van invloed zijn op de toepassing van organische zuren:

1. Toevoegingshoeveelheid: wanneer hetzelfde organische zuur aan het voer van waterdieren wordt toegevoegd, maar de concentratie verschilt, is het effect ook verschillend. Er zijn verschillen in gewichtstoename, groeisnelheid, voerbenutting en eiwitefficiëntie. De toevoegingshoeveelheid organisch zuur moet binnen een bepaald bereik blijven. Een hogere toevoegingshoeveelheid bevordert de groei van de gekweekte dieren, maar een te hoge of te lage hoeveelheid remt de groei en vermindert de voerbenutting. De meest geschikte toevoegingshoeveelheid organisch zuur verschilt per waterdier.

2. Toevoegingsperiode: het effect van het toevoegen van organische zuren verschilt per groeistadium bij waterdieren. Studies hebben aangetoond dat het het beste groeibevorderende effect heeft in de kindertijd, met een hoogste gewichtstoename van 24,8%. Op volwassen leeftijd heeft het duidelijke effecten op andere vlakken, zoals het verminderen van immuunstress.

3. Overige ingrediënten in het voer: organische zuren hebben een synergetisch effect met andere ingrediënten in het voer. De eiwitten en vetten in het voer hebben een hoog bufferend vermogen, wat de zuurgraad van het voer kan verhogen, het bufferend vermogen kan verlagen, de opname en het metabolisme kan bevorderen en de voeropname en -vertering kan beïnvloeden.

4. Externe omstandigheden: voor een optimaal effect van organische zuren is het ook belangrijk om te beschikken over een geschikte watertemperatuur, een diversiteit en populatiestructuur van andere fytoplanktonsoorten in het watermilieu, hoogwaardig voer, goed ontwikkelde en ziektevrije vislarven en een redelijke bezettingsdichtheid.

5. KaliumdicarboxylaatDoor kaliumdicarboxylaat toe te voegen, kan de benodigde hoeveelheid worden verminderd en het gewenste resultaat beter worden bereikt.