KaliumdiformaatAls eerste alternatieve groeiremmer die door de Europese Unie is gelanceerd, heeft het unieke voordelen op het gebied van antibacteriële werking en groeibevordering. Dus, hoe werkt dat?kaliumdiformaatspelen ze een bacteriedodende rol in het spijsverteringskanaal van dieren?

Vanwege de specifieke moleculaire eigenschappen,kaliumdiformaatHet dissocieert niet in een zure omgeving, maar alleen in een neutrale of alkalische omgeving om mierenzuur vrij te maken.

Zoals we allemaal weten, is de pH in de maag relatief laag, waardoor 85% van het kaliumdiformaat via de maag de darmen kan bereiken. Als de buffercapaciteit van het voer echter sterk is, oftewel als de zuurgraad van het systeem hoog is, zal een deel van het kaliumdiformaat dissociëren en mierenzuur vrijgeven, wat als zuurteregelaar werkt. Hierdoor zal het deel dat via de maag de darmen bereikt, afnemen. In dit geval is kaliumdiformaat dus een zuurteregelaar! Om het antibacteriële effect van kaliumdiformaat in de darmen te benutten, is het daarom essentieel om de zuurgraad van het voersysteem te verlagen. Anders moet er een grote hoeveelheid kaliumdiformaat worden toegevoegd, wat de kosten verhoogt. Dit is de reden waarom de gecombineerde toepassing van kaliumdiformaat en calciumformiaat beter is dan de toepassing van kaliumdiformaat alleen.

Uiteraard willen we niet dat al het kaliumdiformaat wordt gebruikt als zuurteregelaar om waterstofionen vrij te maken, maar we willen dat het vooral in de vorm van intacte mierenzuurmoleculen vrijkomt om de bacteriedodende werking te behouden.

Maar alle zure chyme die via de maag in de twaalfvingerige darm terechtkomt, moet eerst worden gebufferd door gal en pancreassap voordat het de jejunum bereikt, om grote schommelingen in de pH van de jejunum te voorkomen. In dit stadium wordt kaliumdiformaat gebruikt als zuurteregelaar om waterstofionen vrij te maken.

KaliumdiformaatNa het passeren van het jejunum en ileum komt er geleidelijk mierenzuur vrij. Een deel van het mierenzuur geeft nog waterstofionen af, waardoor de pH-waarde in de darmen iets daalt. Daarnaast kan een deel van het mierenzuur, dat volledig uit moleculen bestaat, bacteriën binnendringen en een antibacteriële werking uitoefenen. Wanneer het via het ileum de dikke darm bereikt, is het resterende aandeel kaliumdicarboxylaat ongeveer 14%. Dit aandeel is uiteraard ook afhankelijk van de samenstelling van het voer.

Nadat kaliumdiformaat de dikke darm heeft bereikt, kan het een meer bacteriostatische werking hebben. Hoe kan dat?

Omdat de pH in de dikke darm onder normale omstandigheden relatief zuur is. Onder normale omstandigheden worden, nadat het voedsel volledig is verteerd en opgenomen in de dunne darm, vrijwel alle verteerbare koolhydraten en eiwitten opgenomen. De rest bestaat uit vezels die niet in de dikke darm kunnen worden verteerd. De dikke darm kent een grote diversiteit aan micro-organismen. Hun functie is het fermenteren van de resterende vezels en het produceren van vluchtige vetzuren met korte ketens, zoals azijnzuur, propionzuur en boterzuur. Daarom is het voor het mierenzuur dat vrijkomt uit kaliumdicarboxylaat in een zure omgeving moeilijk om waterstofionen af ​​te geven, waardoor een grotere hoeveelheid mierenzuurmoleculen een antibacteriële werking heeft.

Tot slot, met de consumptie vankaliumdiformaatIn de dikke darm was de volledige missie van darmsterilisatie eindelijk voltooid.