Shandong E.fine is een professionele fabrikant van betaïne. Laten we hier eens kijken naar de soorten die gebruikt worden voor de productie van betaïne.

Het actieve bestanddeel van betaïne is trimethylaminozuur, een belangrijke regulator van de osmotische druk en methyldonor. De gangbare betaïneproducten op de markt zijn momenteel voornamelijk watervrije betaïne, betaïnemonohydraat en betaïnehydrochloride. Vandaag bespreken we de verschillende betaïneproducten die verkrijgbaar zijn.

1. Watervrije betaïne:

Het raffinage- en zuiveringsproces is gecompliceerd, omdat er dure apparatuur nodig is, het energieverbruik hoog is en het rendement moeilijk te verbeteren is. De kosten zijn hoog.watervrije betaïneis hoog. Het gehalte aan watervrije betaïne ((C₅H₁₁NO₂) is 98%.

Omdat 98% betaïne een sterke hygroscopiciteit heeft enarm liquiditeitDaarom adviseren we meestal het product 96% watervrije betaïne met 2% antiklontermiddel. De 96% betaïne is vloeibaarder en gemakkelijker op te slaan.

De pH van watervrije betaïne (10% waterige oplossing) is 5-7, wat neutraal is. Laag vochtgehalte, verbrandingsresten en chloride-ionen.

2. Betaïnemonohydraat

Monohydraatbetaïne, het reactieprincipe is hetzelfde als bij watervrije betaïne. We hoeven alleen het zuiveringsproces te controleren om 1 kristalwater te verkrijgen. De molecuulformule is C5H11NO2·H2O, het gehalte aan monohydraatbetaïne is ≥98%, het gehalte aan (C5H11NO2) is ≥85%. De pH van monohydraatbetaïne (10% waterige oplossing) ligt tussen 5 en 7, wat neutraal is. Het bevat weinig verbrandingsresidu en chloride-ionen.

3. betaïne HCl

De verschillen tussen betaïnehydrochloride, watervrije betaïne en betaïnemonohydraat in het productieproces zijn als volgt: In de tweede stap wordt in de reactievloeistof een complex scheidings- en zuiveringsproces van betaïne gegenereerd, wat hoge kosten met zich meebrengt. Om dit probleem op te lossen, wordt betaïne in een bepaalde molverhouding gemengd met zoutzuur, waardoor een covalente binding met zoutzuur ontstaat.betaïnehydrochloride,De reactie met natriumchloride als bijproduct, waarbij wederom niet alle materialen en andere onzuiverheden volledig gescheiden worden, is veel eenvoudiger, het energieverbruik is relatief laag en de kosten worden navenant verlaagd.

De zuiverheid van betaïnehydrochloride (C5H11NO2·HCl) was meer dan 98%. Omdat zuiver betaïnehydrochloride ook een sterke hygroscopiciteit en slechte dispergeerbaarheid heeft, wordt er in de handel vaak een antiklontermiddel aan toegevoegd.

De pH van betaïnehydrochloride (1+4 waterige oplossing) ligt tussen 0,8 en 1,2, wat duidt op een sterke zuurgraad. Het gehalte aan water en verbrandingsresidu is zeer laag. Het chloride-ionengehalte bedraagt ​​ongeveer 22%.