AbstractHet experiment werd uitgevoerd om de effecten van diludine op de legprestaties en eikwaliteit van leghennen te bestuderen en het werkingsmechanisme te onderzoeken door middel van het bepalen van ei- en serumparameters. 1024 ROM-hennen werden verdeeld over vier groepen, elk bestaande uit vier herhalingen van 64 hennen. De behandelingsgroepen kregen gedurende 80 dagen hetzelfde basisvoer, aangevuld met respectievelijk 0, 100, 150 en 200 mg/kg diludine. De resultaten waren als volgt: Toevoeging van diludine aan het voer verbeterde de legprestaties van de hennen, waarbij de behandeling met 150 mg/kg het beste resultaat gaf; de legfrequentie nam toe met 11,8% (p < 0,01), terwijl de eimassaconversie afnam met 10,36% (p < 0,01). Het eiergewicht nam toe met de toenemende hoeveelheid toegevoegde diludine. Diludine verlaagde de serumconcentratie van urinezuur significant (p < 0,01); toevoeging van diludine verlaagde de serumconcentratie van calcium significant.²⁺en het gehalte aan anorganisch fosfaat, en de verhoogde activiteit van alkalische fosfatase (ALP) in het serum (p< 0,05), waardoor het een significant effect had op het verminderen van eierbreuk (p<0,05) en abnormaliteiten (p < 0,05); diludine verhoogde de hoogte van het eiwit significant. De Haugh-waarde (p <0,01), de schaaldikte en het schaalgewicht (p< 0,05) werden ook verlaagd. 150 en 200 mg/kg diludine verlaagden tevens het totale cholesterolgehalte in het eigeel (p< 0,05), maar verhoogden het eigeelgewicht (p < 0,05). Bovendien bleek diludine de activiteit van lipase te verhogen (p < 0,01) en het gehalte aan triglyceriden (TG3) (p < 0,01) en cholesterol (CHL) (p < 0,01) in het serum te verlagen. Het verminderde ook het percentage buikvet (p < 0,01) en het levervetgehalte (p < 0,01) en bleek in staat leververvetting bij kippen te voorkomen. Diludine verhoogde de activiteit van SOD in het serum significant (p < 0,01) wanneer het langer dan 30 dagen aan het voer werd toegevoegd. Er werd echter geen significant verschil gevonden in de activiteit van GPT en GOT in het serum tussen de controle- en de behandelde groep. Hieruit werd afgeleid dat diludine de oxidatie van celmembranen kan voorkomen.

KernwoordenDiludine; hen; SOD; cholesterol; triglyceride, lipase

 

Diludine is een nieuw, niet-voedzaam, antioxidant vitamine-additief met de volgende effecten.^[1-3]het remmen van oxidatie van het biologische membraan en het stabiliseren van het weefsel van de biologische cellen, enz. In de jaren 70 ontdekte een landbouwdeskundige uit Letland in de voormalige Sovjet-Unie dat diludine deze effecten had.^[4]Het bevordert de groei van pluimvee en beschermt sommige planten tegen bevriezing en veroudering. Er werd gemeld dat diludine niet alleen de groei van dieren bevordert, maar ook de reproductieve prestaties van dieren aanzienlijk verbetert en de drachtigheidsgraad, melkproductie, eierproductie en uitkomstpercentage van de vrouwtjes verhoogt.^{[1, 2, 5-7]}Het onderzoek naar diludine in China begon in de jaren 80, maar de meeste studies naar diludine in China beperken zich tot nu toe tot het gebruikseffect. Er zijn slechts enkele proeven met legkippen gerapporteerd. Chen Jufang (1993) meldde dat diludine de eierproductie en het eiergewicht van pluimvee kon verbeteren, maar geen diepgaand effect had.^[5]het bestuderen van het werkingsmechanisme ervan. Daarom hebben we een systematisch onderzoek uitgevoerd naar het effect en het mechanisme ervan door legkippen te voeren met een dieet waaraan diludine was toegevoegd. Een deel van de resultaten wordt hieronder weergegeven:

Tabel 1 Samenstelling en voedingsstoffen van het experimentele dieet

%

----------------------------------------------------------------------------------------------

Samenstelling van het dieet Voedingsbestanddelen

----------------------------------------------------------------------------------------------

Maïs 62 ME③ 11,97

Bonenpulp 20 CP 17,8

Vismeel 3 Ca 3,42

Koolzaadmeel 5 P 0,75

Beendermeel 2 M en 0,43

Steenmeel 7,5 M en Cys 0,75

Methionine 0,1

Zout 0,3

Multivitamine① 10

Sporenelementen② 0,1

------------------------------------------------------------------------------------------

① Multivitamine: 11 mg riboflavine, 26 mg foliumzuur, 44 mg oryzanine, 66 mg niacine, 0,22 mg biotine, 66 mg vitamine B6, 17,6 µg vitamine B12, 880 mg choline, 30 mg vitamine K, 66 IE vitamine C_E6600 ICU van V_Den 20000 IC's van V_A, worden toegevoegd aan elke kilogram van het voer; en 10 g multivitaminen worden toegevoegd aan elke 50 kg van het voer.

② Sporenelementen (mg/kg): Aan elke kilogram voer worden 60 mg Mn, 60 mg Zn, 80 mg Fe, 10 mg Cu, 0,35 mg I en 0,3 mg Se toegevoegd.

③ De eenheid van de metaboliseerbare energie is MJ/kg.

 

1. Materialen en methode

1.1 Testmateriaal

Beijing Sunpu Biochem. & Tech. Co., Ltd. dient de diludine te leveren; en het proefdier dient te verwijzen naar Romeinse commerciële legkippen van 300 dagen oud.

 

Experimenteel dieet: het experimentele dieet voor de tests moet worden samengesteld op basis van de feitelijke productieomstandigheden en de NRC-norm, zoals weergegeven in tabel 1.

1.2 Testmethode

1.2.1 Voedingsexperiment: Het voedingsexperiment werd uitgevoerd op de boerderij van Hongji Company in Jiande City. Er werden 1024 Romeinse legkippen geselecteerd en willekeurig verdeeld over vier groepen van elk 256 kippen (elke groep werd vier keer herhaald en elke kip 64 keer). De kippen werden gevoerd met vier verschillende diëten met verschillende hoeveelheden diludine, waarbij respectievelijk 0, 100, 150 en 200 mg/kg diludine aan elk van de groepen werd toegevoegd. Het experiment begon op 10 april 1997 en de kippen hadden onbeperkt toegang tot voer en water. De hoeveelheid voer die elke groep at, het legpercentage, de eierproductie, het aantal gebroken eieren en het aantal afwijkende eieren werden geregistreerd. Het experiment werd afgesloten op 30 juni 1997.

1.2.2 Meting van de eikwaliteit: Tijdens de test, die gedurende vier dagen van 40 dagen werd uitgevoerd, werden willekeurig 20 eieren genomen om indicatoren met betrekking tot de eikwaliteit te meten, zoals de eivormindex, de Haugh-eenheid, het relatieve gewicht van de schaal, de schaaldikte, de dooierindex, het relatieve gewicht van de dooier, enz. Bovendien werd het cholesterolgehalte in de dooier gemeten met behulp van de COD-PAP-methode in aanwezigheid van het Cicheng-reagens, geproduceerd door Ningbo Cixi Biochemical Test Plant.

1.2.3 Meting van biochemische parameters in het serum: Tijdens de 30 dagen durende test moeten telkens 16 proefkippen uit elke groep worden genomen. Na afloop van de test wordt bloed afgenomen uit een ader in de vleugel om serum te verkrijgen. Het serum moet bij een lage temperatuur (-20℃) worden bewaard om de relevante biochemische parameters te kunnen meten. Het percentage buikvet en het lipidengehalte in de lever moeten worden gemeten na het slachten en het verwijderen van het buikvet en de lever na de bloedafname.

Superoxide dismutase (SOD) moet worden gemeten met behulp van de verzadigingsmethode in aanwezigheid van de reagentiakit geproduceerd door het Beijing Huaqing Biochem. & Tech. Research Institute. Urinezuur (UN) in het serum moet worden gemeten met behulp van de Uricase-PAP-methode in aanwezigheid van de Cicheng-reagentiakit; triglyceriden (TG3) moeten worden gemeten met behulp van de GPO-PAP-éénstapsmethode in aanwezigheid van de Cicheng-reagentiakit; lipase moet worden gemeten met behulp van nefelometrie in aanwezigheid van de Cicheng-reagentiakit; totaal cholesterol (CHL) in het serum moet worden gemeten met behulp van de COD-PAP-methode in aanwezigheid van de Cicheng-reagentiakit; glutaminezuur-pyruvaattransaminase (GPT) moet worden gemeten met behulp van colorimetrie in aanwezigheid van de Cicheng-reagentiakit; glutaminezuur-oxaalazijnzuurtransaminase (GOT) moet worden gemeten met behulp van colorimetrie in aanwezigheid van de Cicheng-reagentiakit. De alkalische fosfatase (ALP) moet worden gemeten met behulp van de snelheidsmethode in aanwezigheid van de Cicheng-reagenskit; het calciumion (Ca²⁺) moet worden gemeten.²⁺Het anorganisch fosfor (P) in serum moet worden gemeten met behulp van de methylthymolblauw-complexonmethode in aanwezigheid van de Cicheng-reagenskit; het anorganisch fosfor (P) moet worden gemeten met behulp van de molybdaatblauwmethode in aanwezigheid van de Cicheng-reagenskit.

 

2 Testresultaat

2.1 Effect op de legprestaties

De legprestaties van de verschillende groepen die met behulp van diludine zijn behandeld, worden weergegeven in tabel 2.

Tabel 2 Prestaties van kippen gevoed met een basisdieet aangevuld met vier niveaus van diludine.

 

Hoeveelheid toe te voegen diludine (mg/kg)
	0	100	150	200
Voeropname (g)
Legpercentage (%)
Gemiddeld gewicht van een ei (g)
Verhouding materiaal tot ei
Percentage gebroken eieren (%)
Percentage afwijkende eieren (%)

 

Uit tabel 2 blijkt dat de legpercentages van alle groepen die met diludine zijn behandeld, duidelijk verbeterd zijn. Het effect is optimaal bij een dosering van 150 mg/kg (tot 83,36%), wat een verbetering van 11,03% (p<0,01) betekent ten opzichte van de referentiegroep. Diludine heeft dus een positief effect op het legpercentage. Het gemiddelde eiergewicht neemt toe (p>0,05) naarmate de hoeveelheid diludine in het dagelijkse voer toeneemt. Vergeleken met de referentiegroep is het verschil tussen de groepen die met 200 mg/kg diludine zijn behandeld niet significant bij een gemiddelde voeropname van 1,79 g. Het verschil wordt echter geleidelijk duidelijker naarmate de hoeveelheid diludine toeneemt, en het verschil in de verhouding tussen het materiaal en het ei in de verschillende verwerkte delen is significant (p<0,05). Het effect is optimaal bij 150 mg/kg diludine en een verhouding van 1,25:1, wat een reductie van 10,36% (p<0,01) oplevert ten opzichte van de referentiegroep. Uit het percentage gebroken eieren in alle verwerkte delen blijkt dat dit percentage (p<0,05) kan worden verlaagd door toevoeging van diludine aan het dagelijkse voer; en het percentage abnormale eieren neemt af (p<0,05) naarmate de hoeveelheid diludine toeneemt.

 

2.2 Effect op de eikwaliteit

Uit tabel 3 blijkt dat de eivormindex en het soortelijk gewicht van het ei niet worden beïnvloed (p>0,05) door de toevoeging van diludine aan het dagelijkse voer. Het gewicht van de eierschaal neemt toe naarmate de hoeveelheid diludine in het dagelijkse voer toeneemt, waarbij het schaalgewicht respectievelijk met 10,58% en 10,85% (p<0,05) toeneemt ten opzichte van de referentiegroepen bij toevoeging van 150 en 200 mg/kg diludine. De dikte van de eierschaal neemt eveneens toe naarmate de hoeveelheid diludine in het dagelijkse voer toeneemt, waarbij de dikte van de eierschaal met 13,89% (p<0,05) toeneemt bij toevoeging van 100 mg/kg diludine ten opzichte van de referentiegroepen, en de dikte van de eierschalen respectievelijk met 19,44% (p<0,01) en 27,7% (p<0,01) toeneemt bij toevoeging van 150 en 200 mg/kg. De Haugh-waarde (p<0,01) verbetert duidelijk wanneer diludine wordt toegevoegd, wat aangeeft dat diludine de synthese van dik eiwit in het eiwit bevordert. Diludine verbetert ook de index van de eidooier, maar het verschil is niet significant (p<0,05). Het cholesterolgehalte van de eidooier verschilt tussen de groepen en kan significant worden verlaagd (p<0,05) na toevoeging van 150 en 200 mg/kg diludine. Het relatieve gewicht van de eidooier verschilt tussen de groepen door de verschillende hoeveelheden toegevoegde diludine. Het relatieve gewicht van de eidooier verbetert met respectievelijk 18,01% en 14,92% (p<0,05) bij toevoeging van 150 mg/kg en 200 mg/kg vergeleken met de referentiegroep; daarom bevordert de juiste hoeveelheid diludine de synthese van de eidooier.

 

Tabel 3 Effecten van diludine op de eikwaliteit

Hoeveelheid toe te voegen diludine (mg/kg)
Eikwaliteit	0	100	150	200
Eivormindex (%)
Soortelijk gewicht van een ei (g/cm³)
Relatief gewicht van de eierschaal (%)
Dikte van de eierschaal (mm)
Haugh-eenheid (U)
Eierdooierindex (%)
Cholesterol van eigeel (%)
Relatief gewicht van de eidooier (%)

 

2.3 Effecten op het percentage buikvet en het levervetgehalte van legkippen

Zie figuur 1 en figuur 2 voor de effecten van diludine op het percentage buikvet en het levervetgehalte van legkippen.

 

 

 

Figuur 1. Effect van diludine op het percentage buikvet (PAF) van legkippen.

 

	Percentage buikvet
	Hoeveelheid toe te voegen diludine

 

 

Figuur 2. Effect van diludine op het levervetgehalte (LF) van legkippen.

	Levervetgehalte
	Hoeveelheid toe te voegen diludine

Figuur 1 laat zien dat het percentage buikvet van de testgroep met respectievelijk 8,3% en 12,11% (p<0,05) afneemt bij toevoeging van 100 en 150 mg/kg diludine, vergeleken met de referentiegroep. Bij toevoeging van 200 mg/kg diludine neemt het percentage buikvet met 33,49% (p<0,01) af. Figuur 2 toont aan dat het vetgehalte (absoluut droog) van de lever, behandeld met respectievelijk 100, 150 en 200 mg/kg diludine, met respectievelijk 15,00% (p<0,05), 15,62% (p<0,05) en 27,7% (p<0,01) afneemt, vergeleken met de referentiegroep. Diludine heeft derhalve het effect dat het percentage buikvet en het levervetgehalte van de legkippen aanzienlijk worden verlaagd, waarbij het effect optimaal is bij een dosering van 200 mg/kg diludine.

2.4 Effect op serum biochemische index

Uit tabel 4 blijkt dat het verschil tussen de onderdelen die tijdens fase I (30 dagen) van de SOD-test zijn verwerkt, niet significant is. De serum biochemische waarden van alle groepen waaraan diludine is toegevoegd in fase II (80 dagen) van de test, zijn hoger dan die van de referentiegroep (p<0,05). Het urinezuurgehalte in het serum kan worden verlaagd (p<0,05) bij toevoeging van 150 mg/kg en 200 mg/kg diludine; het effect is echter het grootst (p<0,05) bij toevoeging van 100 mg/kg diludine in fase I. Diludine kan het triglyceridegehalte in het serum verlagen, waarbij het effect optimaal is (p<0,01) in de groep waaraan 150 mg/kg diludine is toegevoegd in fase I, en optimaal in de groep waaraan 200 mg/kg diludine is toegevoegd in fase II. Het totale cholesterolgehalte in het serum neemt af naarmate er meer diludine aan het dagelijkse dieet wordt toegevoegd. Meer specifiek daalt het totale cholesterolgehalte in het serum met respectievelijk 36,36% (p<0,01) en 40,74% (p<0,01) bij toevoeging van 150 mg/kg en 200 mg/kg diludine in fase I, vergeleken met de referentiegroep. Bij toevoeging van 100 mg/kg, 150 mg/kg en 200 mg/kg diludine in fase II daalt het met respectievelijk 26,60% (p<0,01), 37,40% (p<0,01) en 46,66% (p<0,01) ten opzichte van de referentiegroep. Bovendien neemt de ALP-waarde toe naarmate er meer diludine aan het dagelijkse dieet wordt toegevoegd, waarbij de ALP-waarden in de groep waaraan 150 mg/kg en 200 mg/kg diludine is toegevoegd, duidelijk hoger zijn dan die van de referentiegroep (p<0,05).

Tabel 4 Effecten van diludine op serumparameters

Hoeveelheid diludine die moet worden toegevoegd (mg/kg) in fase I (30 dagen) van de test
Item	0	100	150	200
Superoxide dismutase (mg/ml)
Urinezuur
Triglyceriden (mmol/L)
Lipase (U/L)
Cholesterol (mg/dL)
Glutamaat-pyruvaattransaminase (U/L)
Glutamaat-oxaalazijnzuurtransaminase (U/L)
Alkalische fosfatase (mmol/L)
Calciumion (mmol/L)
Anorganisch fosfor (mg/dL)

 

Hoeveelheid diludine die moet worden toegevoegd (mg/kg) in fase II (80 dagen) van de test
Item	0	100	150	200
Superoxide dismutase (mg/ml)
Urinezuur
Triglyceriden (mmol/L)
Lipase (U/L)
Cholesterol (mg/dL)
Glutamaat-pyruvaattransaminase (U/L)
Glutamaat-oxaalazijnzuurtransaminase (U/L)
Alkalische fosfatase (mmol/L)
Calciumion (mmol/L)
Anorganisch fosfor (mg/dL)

 

3 Analyse en discussie

3.1 De diludine in de test verbeterde de legfrequentie, het eiergewicht, de Haugh-eenheid en het relatieve gewicht van de eidooier. Dit duidde erop dat diludine de eiwitassimilatie bevorderde en de synthese van dik eiwit in het eiwit en het eiwit in de eidooier verbeterde. Bovendien werd het urinezuurgehalte in het serum aanzienlijk verlaagd. Het is algemeen bekend dat de verlaging van het gehalte aan niet-eiwitstikstof in het serum betekent dat de afbraaksnelheid van eiwitten afneemt en de stikstofretentie wordt verlengd. Dit resultaat vormt de basis voor een verhoogde eiwitretentie, een betere eierproductie en een hoger eiergewicht bij legkippen. De testresultaten wezen uit dat het legeffect optimaal is bij een toevoeging van 150 mg/kg diludine, wat in wezen overeenkomt met de resultaten.^[6,7]van Bao Erqing en Qin Shangzhi en verkregen door toevoeging van diludine in de late legperiode van legkippen. Het effect nam af wanneer de hoeveelheid diludine meer dan 150 mg/kg bedroeg, mogelijk als gevolg van eiwittransformatie.^[8]werd aangetast door een te hoge dosering en de overmatige belasting van het orgaan door de stofwisseling van de diludine.

3.2 De concentratie van Ca²⁺Het calcium- en fosforgehalte in het serum van het legei was verlaagd, het fosforgehalte in het serum was aanvankelijk verlaagd en de ALP-activiteit was duidelijk verhoogd in aanwezigheid van diludine, wat erop wijst dat diludine het metabolisme van calcium en fosfor duidelijk beïnvloedde. Yue Wenbin meldde dat diludine de absorptie kon bevorderen.^[9] van de minerale elementen Fe en Zn; ALP komt voornamelijk voor in weefsels zoals de lever, het bot, het darmkanaal, de nieren, enz.; ALP in het serum is voornamelijk afkomstig uit de lever en het bot; ALP in het bot bevindt zich voornamelijk in de osteoblasten en kan het fosfaation binden aan het Ca2+ uit het serum na transformatie door de afbraak van fosfaat te bevorderen en de concentratie van het fosfaation te verhogen. Het wordt vervolgens afgezet op het bot in de vorm van hydroxyapatiet, enz., wat leidt tot een verlaging van Ca en P in het serum. Dit komt overeen met de toename van de dikte van de eierschaal en het relatieve gewicht van de eierschaal in de indicatoren voor eikwaliteit. Bovendien namen het percentage gebroken eieren en het percentage abnormale eieren duidelijk af in termen van legprestaties, wat dit punt ook verklaart.

3.3 De vetophoping in de buik en het levervetgehalte van de legkippen werden duidelijk verminderd door toevoeging van diludine aan het voer, wat erop wijst dat diludine de vetsynthese in het lichaam remt. Bovendien kon diludine de lipase-activiteit in het serum in een vroeg stadium verbeteren; de lipase-activiteit nam duidelijk toe in de groep waaraan 100 mg/kg diludine werd toegevoegd, en het gehalte aan triglyceriden en cholesterol in het serum nam af (p<0,01), wat aangeeft dat diludine de afbraak van triglyceriden kan bevorderen en de cholesterolsynthese kan remmen. De vetophoping kon worden geremd doordat het enzym van het lipidenmetabolisme in de lever^[10,11]En de verlaging van het cholesterolgehalte in het eigeel verklaart dit punt ook [13]. Chen Jufang meldde dat diludine de vetvorming bij dieren kan remmen en het percentage mager vlees bij vleeskuikens en varkens kan verbeteren, en dat het een gunstig effect heeft op de behandeling van leververvetting. De testresultaten verduidelijkten dit werkingsmechanisme, en de resultaten van de dissectie en observatie van de proefkippen bewezen ook dat diludine de incidentie van leververvetting bij legkippen aanzienlijk kan verminderen.

3.4 GPT en GOT zijn twee belangrijke indicatoren die de functies van de lever en het hart weerspiegelen, en de lever en het hart kunnen beschadigd raken als hun activiteit te hoog is. De activiteit van GPT en GOT in het serum veranderde niet significant toen diludine aan de test werd toegevoegd, wat erop wijst dat de lever en het hart niet beschadigd waren; bovendien toonde het meetresultaat van SOD aan dat de activiteit van SOD in het serum duidelijk kon worden verbeterd wanneer diludine gedurende een bepaalde tijd werd gebruikt. SOD is de belangrijkste scavenger van superoxide-vrije radicalen in het lichaam; het is van belang voor het behoud van de integriteit van het biologische membraan, het verbeteren van het immuunsysteem en het behoud van de gezondheid van het dier wanneer het SOD-gehalte in het lichaam toeneemt. Quh Hai et al. rapporteerden dat diludine de activiteit van 6-glucosefosfaatdehydrogenase in het biologische membraan kan verbeteren en de weefsels [2] van de biologische cel kan stabiliseren. Sniedze wees erop dat diludine de activiteit [4] van NADPH-cytochroom C-reductase duidelijk remde na onderzoek naar de relatie tussen diludine en het relevante enzym in de NADPH-specifieke elektronentransferketen in rattenlevermicrosomen. Odydents wees er ook op dat diludine gerelateerd was [4] aan het samengestelde oxidasesysteem en het microsomale enzym gerelateerd aan NADPH; en dat het werkingsmechanisme van diludine na opname in het dier bestaat uit het tegengaan van oxidatie en het beschermen van het biologische membraan [8] door de activiteit van het elektronentransfer-NADPH-enzym van het microsomaal te onderscheppen en het peroxidatieproces van de lipideverbinding te remmen. De testresultaten bewezen dat de beschermende functie van diludine voor het biologische membraan, van veranderingen in de SOD-activiteit tot veranderingen in de activiteiten van GPT en GOT, de onderzoeksresultaten van Sniedze en Odydents bevestigde.

 

Referentie

1. Zhou Kai, Zhou Mingjie, Qin Zhongzhi, enz. Studie naar de verbetering van de reproductieve prestaties van schapen met behulp van verdunningsmiddel.J. Gras enLivestock 1994 (2): 16-17

2 Qu Hai, Lv Ye, Wang Baosheng, Effect van diludine toegevoegd aan het dagelijkse dieet op de drachtigheidsgraad en spermakwaliteit van vleeskonijnen.J. Chinees tijdschrift voor konijnenfokkerij1994(6): 6-7

3 Chen Jufang, Yin Yuejin, Liu Wanhan, enz. Test van de uitgebreide toepassing van diludine als voederadditief.Voederonderzoek1993 (3): 2-4

4. Zheng Xiaozhong, Li Kelu, Yue Wenbin, enz. Bespreking van het toepassingseffect en het werkingsmechanisme van diludine als groeibevorderaar voor pluimvee.Voederonderzoek1995 (7): 12-13

5 Chen Jufang, Yin Yuejin, Liu Wanhan, enz. Test van de uitgebreide toepassing van diludine als voederadditiefVoederonderzoek1993 (3): 2-5

6 Bao Erqing, Gao Baohua, Test van diludine voor het voederen van Pekingeend voor het rasVoederonderzoek1992 (7): 7-8

7. Qin Shangzhi-test voor het verbeteren van de productiviteit van rashennen in de late legperiode door gebruik van diludine.Guangxi Tijdschrift voor Veeteelt en Diergeneeskunde1993.9(2): 26-27

8 Dibner J Jl Lvey FJ ​​Levereiwit- en aminozuurmetabolisme bij pluimvee Pluimveewetenschap1990.69(7): 1188-1194

9 Yue Wenbin, Zhang Jianhong, Zhao Peie, enz. Studie naar de toevoeging van diludine en een ijzer-zinkpreparaat aan het dagelijkse voer van legkippenVoer en vee1997, 18(7): 29-30

10 Mildner A na M, Steven D Clarke Porcine fatty acid synthase cloning of a complementary DNA, tissue distribution of its mRNA and suppression of expression by somatotropin and dietary protein J Nutri 1991, 121 900

11 Walzon RL, Smon C, Morishita T, et al. I. Vette leverhemorragisch syndroom bij kippen die te veel gezuiverd voer krijgen. Geselecteerde enzymactiviteiten en leverhistologie in relatie tot leverhemorragie en reproductieve prestaties.Pluimveewetenschap,1993 72(8): 1479- 1491

12 Donaldson WE Lipidenmetabolisme in de lever van kuikens als reactie op voedingPluimveewetenschap. 1990, 69(7) : 1183- 1187

13 Ksiazk ieu icz J. K ontecka H, ​​H ogcw sk i L Een notitie over bloedcholesterol als indicator van lichaamsvetgehalte bij eendenTijdschrift voor Dier- en Voedingswetenschap,1992, 1(3/4): 289-294