De veevoederindustrie wordt al geruime tijd getroffen door de "dubbele epidemie" van Afrikaanse varkenspest en COVID-19, en staat bovendien voor de "dubbele" uitdaging van meerdere prijsverhogingen en algehele verboden. Hoewel de weg vooruit vol moeilijkheden zit, zet de veehouderijsector zich actief in voor haar eigen transformatie en modernisering en bevordert zij gezamenlijk de ontwikkeling van de sector. Dit artikel bespreekt met name hoe de activiteit van spijsverteringsenzymen in de darmen van pluimvee kan worden verbeterd, de darmontwikkeling kan worden bevorderd en de structuur van de darmflora kan worden verbeterd.

Het darmkanaal is een belangrijk orgaan voor pluimvee voor de vertering en opname van voedingsstoffen. De darmvertering vindt voornamelijk plaats door middel van enzymatische reacties (exopeptidase, oligosaccharide-enzym, lipase, enz.); kleine moleculaire voedingsstoffen die door deze enzymatische reacties worden geproduceerd, passeren de darmepitheellaag en worden opgenomen door de darmcellen.

De darmen vormen een natuurlijke barrière die pluimvee beschermt tegen voedselantigenen, pathogene micro-organismen en hun schadelijke metabolieten, en die de stabiliteit van het interne milieu handhaaft. De darmbarrière bestaat uit een mechanische barrière, een chemische barrière, een microbiële barrière en een immuunbarrière die samen de invasie van vreemde antigene stoffen afweren. De mechanische barrière (fysieke barrière) bestaat uit complete, nauw met elkaar verbonden darmepitheelcellen; de chemische barrière is samengesteld uit slijm, spijsverteringssappen afgescheiden door de epitheelcellen van het darmslijmvlies en antibacteriële stoffen geproduceerd door darmparasitaire bacteriën, die pathogene micro-organismen kunnen remmen of doden; de biologische barrière bestaat uit de kolonisatieresistentie van de residente darmflora tegen pathogene bacteriën en de ophoping van bacteriën daartussen; de immuunbarrière wordt gevormd door het grootste lymfoïde orgaan en belangrijk lymfoïde weefsel dat met het slijmvlies verbonden is. Daarom is het fokken van pluimvee gericht op het verbeteren van de darmflora, en het waarborgen van een gezonde darmflora is essentieel voor een gezonde en resistentievrije fokkerij.

Zuur heeft een verzurende en bacterieremmende werking en speelt een belangrijke rol in een gezonde pluimveehouderij. Veelvoorkomende organische zuren zijn onder andere eenvoudige carbonzuren (mierenzuur, azijnzuur, propionzuur en boterzuur), carbonzuren met hydroxylgroepen (melkzuur, appelzuur, wijnsteenzuur en citroenzuur), kortketenige carbonzuren met dubbele bindingen (fumaarzuur en sorbinezuur) en anorganische zuren (fosforzuur) (sh Khan en j Iqbal, 2016). De verzurende en bacterieremmende werking van verschillende zuren verschilt. Zo heeft mierenzuur de sterkste bacterieremmende werking; mierenzuur heeft per gewichtseenheid de hoogste waterstofafgiftecapaciteit; propionzuur en mierenzuur hebben een sterke schimmelwerende werking. Daarom moet bij de keuze van een zuur de dosering wetenschappelijk worden afgestemd op de eigenschappen van het zuur. Talrijke studies hebben aangetoond dat het toevoegen van zure preparaten aan het dieet de darmontwikkeling kan verbeteren en bevorderen, de activiteit van darmenzymen kan verhogen, de structuur van de darmflora kan verbeteren en een gezonde darmflora kan ondersteunen zonder antibacteriële eigenschappen.

Samenvattend is de bereiding van zuren van groot belang voor de darmgezondheid van pluimvee. Bij het toepassen en selecteren van zuren moet aandacht worden besteed aan de samenstelling, verhouding, hoeveelheid en bereidingswijze om de veiligheid, stabiliteit en waarde van de producten te waarborgen.