1. Fysisch-chemische eigenschappen
BenzoëzuurBenzeencarbonzuur (benzeencarbonzuur) is het eenvoudigste aromatische zuur met een zwakke zuurgraad (dissociatieconstante 4,20). Het is licht oplosbaar in water, maar goed oplosbaar in organische oplosmiddelen zoals ethanol. Door zijn sterke lipofiliteit kan het microbiële celmembranen binnendringen en antibacteriële effecten uitoefenen door de opname van aminozuren te remmen, de activiteit van ademhalingsenzymen te verstoren en acetyl-CoA-condensatiereacties te voorkomen.

2. Antimicrobieel spectrumEffectief tegen bacteriën, schimmels en gisten, met name in zure omgevingen (bijvoorbeeld na omzetting in benzoaatzouten).

3. Metabolisme en veiligheid

Bij dieren wordt benzoëzuur voornamelijk in de lever gemetaboliseerd, waarbij meer dan 85% als hippuurzuur in de urine wordt uitgescheiden, waardoor er vrijwel geen residu achterblijft en de zuur-basebalans niet wordt verstoord.
Mensen en varkens vertonen vergelijkbare metabolische processen, met een vrijwel volledige uitscheiding binnen 24 uur, wat wijst op een hoge veiligheid.

II. Specifieke toepassingen in diervoeding

Regelgeving en doseringsnormen

EUSinds 2003 is het gebruik van benzoëzuur als zuurteregelaar in varkensvoer toegestaan ​​in concentraties van 0,5% tot 1,0%.
China: Vermeld als zowel pH-regulator als conserveermiddel in deCatalogus van voederadditieven (2013), zonder expliciete doseringslimieten maar met verwijzing naar voedselnormen van 0,2~1,0 g/kg.

Functies en effectiviteit

Antibiotica-alternatiefNa het EU-verbod op antibiotica in 2006 werd benzoëzuur een belangrijk alternatief vanwege de breedspectrum antimicrobiële eigenschappen, met name ter voorkoming van diarree na het spenen en ter bevordering van de groei van biggen.
GroeiprestatiesStudies tonen aan dat de toevoeging van 0,5% benzoëzuur de voeropname en gewichtstoename bij gespeende biggen verbetert.

Vergelijking met andere additieven

Vergeleken met kaliumdiformaat wordt benzoëzuur sneller opgenomen in de voordarm en is een coatingtechnologie nodig om in de achterdarm te werken, terwijl kaliumdiformaat zich rechtstreeks richt op de twaalfvingerige darm en daardoor een hogere antimicrobiële werking biedt.