Het gebruik van antibiotica als groeibevorderaars in de veeteelt staat steeds meer onder publieke controle en kritiek. De ontwikkeling van resistentie van bacteriën tegen antibiotica en kruisresistentie van ziekteverwekkers bij mens en dier, geassocieerd met subtherapeutisch en/of oneigenlijk gebruik van antibiotica, zijn de grootste zorgen.

In EU-landen is het gebruik van antibiotica voor het bevorderen van de dierlijke productie verboden. In de VS heeft het House of Delegates van de American Association tijdens haar jaarlijkse bijeenkomst in juni een resolutie aangenomen waarin wordt aangedrongen op het geleidelijk afbouwen of volledig stopzetten van het "niet-therapeutische" gebruik van antibiotica bij dieren. De resolutie heeft specifiek betrekking op antibiotica die ook aan mensen worden gegeven. De American Association wil dat de overheid het overmatig gebruik van antibiotica in de veehouderij afbouwt, waarmee de campagne van de organisatie om menselijke resistentie tegen levensreddende medicijnen te bestrijden wordt uitgebreid. Het gebruik van antibiotica in de veehouderij wordt momenteel door de overheid onderzocht en er worden maatregelen ontwikkeld om resistentie tegen geneesmiddelen te bestrijden. In Canada wordt het gebruik van Carbadox momenteel door Health Canada onderzocht en dreigt een verbod. Het is dus duidelijk dat het gebruik van antibiotica in de veehouderij steeds meer aan banden zal worden gelegd en dat alternatieven voor antibiotische groeibevorderaars moeten worden onderzocht en ingezet.

Als gevolg hiervan wordt er voortdurend onderzoek gedaan naar alternatieven voor antibiotica. De onderzochte alternatieven variëren van kruiden, probiotica, prebiotica en organische zuren tot chemische supplementen en managementinstrumenten. Talrijke studies hebben aangetoond dat mierenzuur effectief is tegen pathogene bacteriën. In de praktijk is het gebruik ervan echter beperkt vanwege de problemen met de verwerking, de sterke geur en de corrosie die het veroorzaakt aan voerverwerkings- en voer- en drinkapparatuur. Om deze problemen te ondervangen, heeft kaliumdiformaat (K-diformaat) aandacht gekregen als alternatief voor mierenzuur, omdat het gemakkelijker te hanteren is dan het pure zuur en het effectief is gebleken in het verbeteren van de groei van zowel gespeende als vleesvarkens. Een studie uitgevoerd door onderzoekers van de Landbouwuniversiteit van Noorwegen (J. Anim. Sci. 2000. 78:1875-1884) toonde aan dat suppletie van het voer met kaliumdiformaat in concentraties van 0,6-1,2% de groei, karkaskwaliteit en vleesveiligheid van vleesvarkens verbeterde, zonder negatieve effecten op de sensorische kwaliteit van het varkensvlees. Er werd ook aangetoond dat, in tegenstelling totkaliumdiformaat Toevoeging van Ca/Na-formiaat had geen enkel effect op de groei en de karkaskwaliteit.

In deze studie werden in totaal drie experimenten uitgevoerd. In experiment één werden 72 varkens (23,1 kg aanvankelijk lichaamsgewicht en 104,5 kg eindgewicht) verdeeld over drie dieetbehandelingen (controle, 0,85% Ca/Na-formiaat en 0,85% kaliumdiformiaat). De resultaten toonden aan dat het dieet met kaliumdiformiaat de gemiddelde dagelijkse gewichtstoename (ADG) verhoogde, maar geen effect had op de gemiddelde dagelijkse voeropname (ADFI) of de voerconversie (G/F). Het magere of vetgehalte van het karkas werd niet beïnvloed door kaliumdiformiaat of Ca/Na-formiaat.

In experiment twee werden 10 varkens (aanvangsgewicht: 24,3 kg, eindgewicht: 85,1 kg) gebruikt om het effect van kaliumdiformiaat op de prestaties en sensorische kwaliteit van varkensvlees te onderzoeken. Alle varkens werden gevoerd volgens een beperkt voerregime en kregen hetzelfde voer, met uitzondering van de toevoeging van 0,8% kaliumdiformiaat aan de behandelingsgroep. De resultaten toonden aan dat suppletie met kaliumdiformiaat aan het voer de gemiddelde dagelijkse gewichtstoename (ADG) en de voerconversie (G/F) verhoogde, maar geen effect had op de sensorische kwaliteit van het varkensvlees.

In experiment drie werden 96 varkens (aanvangsgewicht: 27,1 kg, eindgewicht: 105 kg) verdeeld over drie dieetbehandelingen, die respectievelijk 0, 0,6% en 1,2% kaliumdiformiaat bevatten, om het effect van suppletie te bestuderen.K-diformaatin diëten met betrekking tot groeiprestaties, karkaseigenschappen en microflora van het maag-darmkanaal. De resultaten toonden aan dat suppletie met kaliumdiformaat in concentraties van 0,6% en 1,2% de groeiprestaties verbeterde, het vetgehalte verlaagde en het percentage mager vlees in het karkas verhoogde. Er werd vastgesteld dat de toevoeging van kaliumdiformaat het aantal coliformen in het maag-darmkanaal van de varkens verminderde, waardoor de veiligheid van het varkensvlees verbeterde.